خانه / فنی و مهندسی / دانلود مقاله مقایسه روش های تحلیلی نویز الکترو شیمیایی در مطالعه رفتار خوردگی فولاد کربنی در دی اتانول آمین

دانلود مقاله مقایسه روش های تحلیلی نویز الکترو شیمیایی در مطالعه رفتار خوردگی فولاد کربنی در دی اتانول آمین

چکیده:

روش نویز الکتروشیمیایی از جمله روش های مطالعه رفتار خوردگی می باشد که با توجه به قابلیت های خاص آن در تشخیص مکانیزم خوردگی مورد توجه بسیاری از پژوهشگران بوده است. برای استفاده از این تکنیک روش های تحلیلی مختلفی استفاده شده است که در برخی موارد اختلاف های اساسی در نتایج آنها مشاهده می شود. برای بررسی بیشتر این تفاوت ها در این پژوهش از روش های تعیین شاخص موضعی شدن، آنالیز موجک و شیب نمودار PSD برای مطالعه رفتار خوردگی فولاد کربنی در محلول آبی دی اتانول آمین حاوی مقادیر مختلف H2S و CO2 استفاده شده است و مشخص شد که روش های شاخص موضعی شدن و آنالیز موجک سازگاری بسیار بالایی را نشان می دهند، اما تغییرات شیب PSD روند مشخص و منطقی را نشان نمی دهد. با مقایسه نتایج آزمون پلاریزاسیون و مقاومت نویز هم مشاهده می شود که اگرچه روند تغییرات مقاومت نویز و مقاومت پلاریزاسیون تقریبا مشابه هستند، اما مقادیر مطلق نرخ خوردگی عمومی حاصل از این دو روش برابر نمی باشد.

مقدمه

فرآیند شیرین سازی گاز ترش

دی اتانول آمین (DEA) از ترکیبات پرکاربرد جهت شیرین سازی گاز ترش می باشد که با جذب شیمیایی گازهای اسیدی آن را شیرین می کند. به آمین قبل از جذب، آمین تمیز (فقیر از گازهای اسیدی) و پس از جذب، آمین کثیف (غنی از گازهای اسیدی) گفته می شود. پس از جذب، آمین کثیف در معرض دمای بالا قرار می گیرد تا گازهای جذب شده از آن خارج شوند و آمین به اصطلاح تمیز شده و به چرخه شیرین سازی بازگردد. حضور مقدار بالای H2S و CO2 در بخش های مختلف واحد شیرین سازی از جمله آمین از یک طرف و دمای بالای سیستم در برخی بخش ها از طرف دیگر، احتمال خوردگی را در این فرآیند افزایش می دهد. علاوه بر آن خود چرخه شیرین سازی در دمای بالا موجب تخریب دی اتانول آمین شده که منجر به تولید و تجمع تدریجی محصولات تجزیه آمین در سیستم می شود و تشدید خوردگی را به دنبال دارد. H2S و CO2 محلول در آب به صورت جداگانه موجب تشکیل رسوباتی روی سطح می شوند و در حضور همزمان این دو گاز، ترکیب و خواص این لایه سطحی هم تغییر می کند. وجود این لایه سطحی و خواص آن تاثیر جدی بر میزان خوردگی و مکانیزم آن دارد. خوردگی در این سیستم ها می تواند به صورت یکنواخت یا موضعی و یا ترکیبی از این دو باشد که هر کدام خطرات خاص خود را دارند و خوردگی موضعی در صورتی که با تشکیل و رشد حفرات عمیق همراه باشد می تواند بسیار فاجعه بار و ناگهانی موجب انهدام سیستم شود. اگر چه خوردگی عمومی فولاد کربنی در محیط های آمینی و حاوی H2S و CO2 قبلا مورد بررسی قرار گرفته است، تشخیص خوردگی موضعی در چنین محیط هایی نیاز به بررسی های بیشتر دارد که در این مطالعه مورد نظر می باشد. در همین راستا از سیستم نویز الکتروشیمیایی که توانایی بررسی رفتار و مکانیزم خوردگی را دارد، استفاده شده است. در این روش که اولین بار توسط فردی به نام ایورسون معرفی گردید، نوسانات پتانسیل و جریان نسبت به زمان اندازه گیری می شود. از آن جایی که این جریان کم در اثر فرآیندهای خوردگی ایجاد می شود، می توان با روش های مختلف تحلیلی، میزان خوردگی و مکانیزم آن را از داده های نویز به دست آورد. عقیده بر این است که رخدادهای الکتروشیمیایی تصادفی روی سطح فلز درحال خورده شدن، باعث به وجود آمدن سیگنال های نویز جریان و پتانسیل می شود. این نوسان ها مربوط به فرآیند هایی هستند که در فصل مشترک فلز با محلول رخ می دهد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *